معماری
خانه / اشعار / امام حسین (ع) / مرگ من بود دمی کز تو جدایم کردند

مرگ من بود دمی کز تو جدایم کردند

مرگ من بود دمی کز تو جدایم کردند
در همان گوشه گودال فدایم کردند

دوستانم که نبودند بگریند به من
دشمنانم همگی گریه برایم کردند

من که خود راهنمای همه عالم بودم
سرخونین تو را راهنمایم کردند

هر کجا خواستم از پای درافتم دیدم
کودکان دست گشودند و دعایم کردند

خجلم از تو که گم گشته امانت هایت
بر سر خار دویدند و صدایم کردند

گریه ها داشتم از دوری روی تو ولی
خنده ها بود که بر اشک عزایم کردند

همرهانم که گرفتند غبار از محمل
همه در خاک فتادند و رهایم کردند

تا دم مرگ طرفدار تو بودم ای دوست
دشمنان یکسره تحسین به وفایم کردند

این اسارت همه جا عزّت من بود حسین
که پیام آور خون شهدایم کردند

(میثمم) کوس شهی بر همه عالم زده ام
سرفرازم که در این کوی گدایم کردند

شاعر : استاد حاج غلامرضا سازگار

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هجده − 1 =

قالب وردپرس