معماری
خانه / اشعار / حضرت زهرا (س) / چشمام اسیر شبنمه خونه محیط ماتمه

چشمام اسیر شبنمه خونه محیط ماتمه

چشمام اسیر شبنمه خونه محیط ماتمه
وقتی تو گریه میکنی بابا دلش پُراز غمه
با زینبت سخن بگو ای بغض رفته در گلو
غیر از سلامتی تو زینب نداره آرزو

آهم آتشینه – حرف من همینه
بی تو شام تاره – روزهای مدینه
کاش دعا بخونی – پیش ما بمونی
خیلی زودِ رفتن – تو هنوز جوونی
مادر وآآآی

تو سایبون خونه ای الگوی هر زمونه ای
با این همه شکستگی تو مادر نمونه ای
تا پای جونت ایستادی درس وفا رو یاد دادی
رنگ از رخ خدا پرید وقتی روخاکا افتادی

روزمین خاکی مثل چشمه پاکی
پا بپای بابا یار سینه چاکی
یاس روسفیدی مادر شهیدی
از غم زمونه روز خوش ندیدی
مادر وآآآی

شبها که ناله میزنی قلبم رو از جا میکَّنی
یا به حسین خیره میشی یا که بفکر حسنی
دستت چه پُر ورم شده سویِ چشات چه کم شده
اصلا به سنّت نمیاد سرو قدت چه خم شده

یاس خشک و زردی کوله بار دردی
با تموم زخمات دور ما میگردی
بی تو سر بزیرم من بهونه گیرم
کاش دعا کنی تا جای تو بمیرم
مادر وآآآی

جهت استفاده ذاکرین
مجتبی صمدی شهاب

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

12 + پانزده =

قالب وردپرس